دیبای چهلتکه

روز عرفه است...

برخلاف سالها پیش امسال خبری از دعای دسته جمعی با دوستانی همدل نیست...

تنها در خانه ام...

دلم می خواست دعای عرفه را در جایی مثل بام تهران یا بلندی های شهرم می خواندم.

جایی همانند کوه  صحرای عرفات...

تنهایی سدی شده است برای رفتن...

توی خانه می نشینم و دعا را می خوانم.

انگار با خودم لج می کنم.

انگار می خواهم برای خدا مظلوم نمایی کنم.

انگار...

دلم نمی خواهد دعا را از سر وظیفه بخوانم.

کاش نظری کند...

نوشته شده در ۱۳٩۱/۸/٤ساعت ۳:٢٤ ‎ب.ظ توسط نظرات () |

Design By : Night Melody